Tag: Ψυχολογος για κρίσεις πανικού

Η Σύνθετη Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες (C-PTSD) αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα παρατεταμένης έκθεσης σε τραυματικά συμβάντα, συχνά σε συνθήκες αδυναμίας διαφυγής. Αντίθετα με το παραδοσιακό Μετατραυματικό Στρες (PTSD), που σχετίζεται κυρίως με ένα μεμονωμένο τραυματικό περιστατικό, το C-PTSD προκύπτει έπειτα από χρόνια έκθεσης σε κακοποίηση, παραμέληση ή βία (Herman, 1992).

Αιτίες και Παράγοντες

Το C-PTSD εκδηλώνεται συνηθέστερα σε άτομα που έχουν βιώσει:

• Χρόνια συναισθηματική παραμέληση/κακοποίηση (Cloitre et al., 2019).

Έκθεση που διαρκεί σε καταστάσεις με υπερβολικό άγχος (π.χ., εμπόριο ανθρώπων, κακομεταχείριση, περιορισμός).

• Διαρκής συναισθηματική απόρριψη (Cloitre et al., 2019).

Continue reading “Σύνθετο τραύμα: Aιτίες-Συμπτωματολογία & θεραπευτικές μέθοδοι”

*Το παρόν άρθρο αποτελεί μέρος της έρευνας μου, στα πλαίσια της διπλωματικής μου εργασίας στην Ιατρική Θεσσαλίας & ΕΑΠ, που πραγματοποιήθηκε και πρωτοδημοσιεύθηκε το 2020, με τη συνδρομή 100 άτυπων φροντιστών και φροντιστριών χρόνιων ασθενών, με θέμα το ”Ψυχικό κόστος των άτυπων φροντιστών χρόνιων ασθενών”.

Continue reading “Φροντίζοντας τους φροντιστές χρόνιων ασθενών”

*πρωτοδημοσιεύθηκε στην Περιοδική Επιστημονική Έκδοση της Ελληνικής Εταιρείας Συμβουλευτικής “Η Συμβουλευτική σήμερα” – 1ο τεύχος, Ιούλιος 2021

«Ο φόβος των γηρατειών γεννιέται από τη συνειδητοποίηση ότι δεν ζεις σήμερα τη ζωή που θα ήθελες. Είναι ισοδύναμος με την αίσθηση ότι καταχράσαι το παρόν». 

Susan Sontag 1961

Μιλώντας για τη γήρανση

Εκκινώντας με έναν ορισμό γήρας, γήρανση ή αλλιώς Τρίτη ηλικία στις δυτικές κοινωνίες ορίζεται ως η περίοδος, το στάδιο το οποίο χαρακτηρίζεται από την φθίνουσα πορεία των βιολογικών λειτουργιών μας καθότι έρχεται πιο κοντά στο θάνατο. Το γήρας σύμφωνα με τα κριτήρια του Strehler είναι φυσιολογική διαδικασία εξέλιξης, καθολική (universal), εγγενής (intrinsic), προοδευτική (progressive) και μη αναστρέψιμη (deleterious). Μειώνεται προοδευτικά η προσαρμοστικότητα (adaptability), η ευαισθησία (less sensitive), η ακρίβεια (less accurate) και η αντοχή (less well sustained) του οργανισμού. Πρόκειται για την βιολογική διαδικασία κατά την οποία τα κύτταρα ενός οργανισμού ωριμάζουν και σταδιακά πεθαίνουν και γίνεται λόγος για τις ηλικίες από 65 ετών και άνω. Επιπλέον, τα ηλικιωμένα άτομα δεν αποτελούν μια ενιαία κατηγορία, αλλά με βάση τα επιβεβλημένα χρονολογικά όρια θα μπορούσαν να διαχωριστούν στα νεότερα ηλικιωμένα άτομα (young old, 60 έως 74 ετών), στα προχωρημένης ηλικίας άτομα (mid old, 75 έως 84 ετών) και τα υπερήλικα άτομα (oldest old, 85 ετών κ.ε.). (Kαρανικόλα, κ.α., 2018)

Continue reading “Οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις του φαινομένου της Γήρανσης στο άτομο: μια συνθήκη που χρίζει επανοηματοδότησης”